Devasa bir mayına bağlı olduğumu görüyorum ve sonra kaçış başlıyor. Kaçtığım her yeni kişi daha küçük yeni bir mayına dönüşüyor Jude. Biri patladığında ki muhakkak olacak, o devasa ana mayın tetiklenecek ve sonrasını bilmek istemezsin. Kapana kısılmış hissediyorum Jude, nefes alabiliyorum ama soluduğum hava değil. Her devinim biraz daha yoksunlaştırıcı. Bir dairenin içinde sayabilirim kendimi. O daireyi unutmak için onun içinde yeni dairelere sarılıp duruyorum. Saydamlar. Dışlarına taşabiliyorum. Kırılganlar, büzüşkenler, o daireler kayboluyor Jude ve ben kendimi tekrar ana dairede, tekrar o devasa mayını patlatırken buluyorum. Özlüyorum Jude, çok özlüyorum.